Torah Ohr · Sefer Bereishis · شبات ۳۰ آبان
פרשת ויצא
پاراشاها ויצא
5 ماماریمِ آلتر ربه دربارهٔ پاراشا، به زبان عبریِ نسخهٔ کهوت، با امکان گشودن هر ارجاع منبع درست در همان‌جایی که آمده است. هر بخش کوتاه، همراه با ترجمه‌ای وفادارانه به فارسی و توضیحی کوتاه.
آغاز با مامار ۱ ادامهپاراشا به‌صورت PDFPDF · 1.9 MBText onlyThe Hebrew and the translation · PDF · 567 KB
پیشرفت شما در پاراشاها ויצא
مامارها 5
- ושבתי בשלום אל בית אבי והיה הוי׳ לי… «و به سلامت به خانهٔ پدرم بازخواهم گشت» نزولِ یعقوب (יעקב) به حاران، نزولِ نورِ الهی به جهانی است که گویی از ה׳ جداست؛ با بالا بردنِ «سنگ‌های» آن، یعنی حروفِ آفرینش، و فرود آوردنِ حکمتِ فوقانی به توراه (תורה, Torah) و فرمان‌ها (מצוות, mitzvos)، آن تاریکی به نور بدل می‌شود؛ و این کار لذتی (תענוג, taanug) در آینده پدید می‌آورد که در برابر آن، حتی نامِ چهارحرفی (ה׳, Havayah) نیز همچون صرفاً نامِ אלקים (אלקים, Elokim) خواهد بود.
- ביאור על הנ״ל An Explanation of the Above Yaakov, whose name joins the yud to the heel, draws the Infinite Light that is above all worlds down to the lowest level: by raising lifeless “stones,” the letters and the self-effacing Chochmah of the soul, and by descending to Charan to transform its darkness, he makes even the lowest into a “house of Elokim,” so much so that in the future even Havayah as it fills the worlds will seem only a concealment, Elokim.
- וללבן שתי בנות וגו׳ و لابان دو دختر داشت لیا و راحیل (רחל) اندیشهٔ الهی و گفتار الهی‌اند؛ عوالمِ نهان و آشکار. یعقوب (יעקב) راحیل را بیشتر دوست می‌داشت، زیرا نورِ بی‌پایان (אור אין סוף، Or Ein Sof) بیش از همه از راه گفتار و عمل به پایین کشیده می‌شود؛ جایی که همگان می‌توانند آن را دریافت کنند، هرچند اندیشه باید همواره همراه آن باشد.
- אם לא תדעי לך היפה בנשים צאי לך… «اگر خودت نمی‌دانی، ای زیباترینِ زنان» زیباییِ روح دو مرتبه دارد: عشق و هیبتی خوش‌ساخت («اندامِ زیبا») و خواستِ درونیِ دل که بر چهره می‌تابد («چهرهٔ زیبا»). به روح‌هایی که از راهِ تأمل نمی‌توانند به این مراتب برسند، گفته می‌شود: «به دنبالِ گله بیرون برو»؛ یعنی با تورا (תורה, Torah) و فرامین (מצוות, mitzvos) آغاز کنند؛ اموری که از مرتبه‌ای فراتر از زنجیرهٔ عوالم می‌آیند و روح را به آن زیبایی می‌رسانند.
- וישכם לבן בבקר וינשק לבניו ולבנותיו ויברך אתהם כו׳ «و لابان صبح زود برخاست و پسران و دخترانش را بوسید» تجلّیِ آشکارِ الوهیتِ ה׳ که از پدران قوم صادر شد، از راهِ مرتبهٔ اسباط به نفوس عادی می‌رسد: شفقت بر جرقهٔ الهیِ خویش که در دعا برانگیخته می‌شود، رحمتِ برین را از سپیدیِ برینِ «لابان» که ورای همهٔ عوالم است به پایین می‌کشد؛ سپس این رحمت در سراسر روز به توراه و فرمان‌ها (מצוות, mitzvos) راه می‌یابد.
آن را در هفت روز بیاموزید یکشنبه تا شَبّوس
ربّه خواست که همهٔ مامارهای پارشای هفته در همان هفته و در طول هفت روز آن آموخته شوند. در اینجا پارشا به هفت بخش با طول تقریباً برابر تقسیم شده است.