Torah Ohr · Sefer Bereishis · شبات ۱۴ آذر
פרשת וישב
پاراشاها וישב
5 ماماریمِ آلتر ربه دربارهٔ پاراشا، به زبان عبریِ نسخهٔ کهوت، با امکان گشودن هر ارجاع منبع درست در همان‌جایی که آمده است. هر بخش کوتاه، همراه با ترجمه‌ای وفادارانه به فارسی و توضیحی کوتاه.
آغاز با مامار ۱ ادامهپاراشا به‌صورت PDFPDF · 2.2 MBText onlyThe Hebrew and the translation · PDF · 662 KB
پیشرفت شما در پاراشاها וישב
مامارها 5
- וישב יעקב בארץ מגורי אביו בארץ כנען «و یعقوب (יעקב) در سرزمینِ اقامت‌های پدرش، در سرزمینِ کنعان (כנען) ساکن شد» روح مانند بازرگانی به بدن فرود می‌آید که برای به‌دست‌آوردن بسیار بیشتر، از نقره و طلای خود می‌گذرد: از عشق و هیبتِ آشکار و طبیعیِ خود دست می‌کشد و «خواستِ دل» ( רעותא דלבא، re’usa deliba) را به دست می‌آورد؛ اشتیاقی به ה׳ فراتر از هر فهمی که تنها روحی که در این جهان است می‌تواند به آن برسد.
- והנה אנחנו מאלמים אלמים כו׳ «و اینک، داشتیم دسته‌های غله را می‌بستیم» پالایشِ جرقه‌های پراکندهٔ شکستنِ ظرف‌ها در دو مرحله انجام می‌شود: کارِ برادران از پایین، که پاره‌ها را به یکدیگر پیوند می‌دهد و آنها را در برابر ה׳ به خودنفی‌گری می‌رساند، و نورِ یوسف (יוסף) از بالا، که شمولِ آنها را در الوهیت کامل می‌کند.
- שיר המעלות בשוב כו׳ היינו כחולמים سرودی از سرودهای صعود: هنگامی که [نامِ چهارحرفی (ה׳, Havayah)] بازمی‌گرداند... چون خواب‌بینندگان بودیم تبعید رؤیاست: وقتی عقل «خفته» است، انسان دو امر متضاد را با هم نگاه می‌دارد؛ عشق به ה׳ هنگام نیایش و عشق به خویشتن پس از آن. بااین‌حال، توانِ رؤیا برای یکی‌ساختنِ متضادها از عالی‌ترین مرتبه سرچشمه می‌گیرد؛ از «دوایر» که در آن همه‌چیز یکی است، و در رهایی آن سرچشمهٔ نهان آشکار خواهد شد.
- בכ״ה בכסליו יומי דחנוכה כו׳ שכשנכנסו יונים להיכל וכו׳ دربارهٔ بیست‌وپنجمِ کیسلو شمعدانِ معبد (מנורה, Menorah) و بخور، همراه با قربانیِ روزانه‌ای که در کنار آنها تقدیم می‌شد، الگویی از تمامِ خدمتِ الهی‌اند: تورات صفاتِ عاطفی (מדות, middos) را روشن می‌کند؛ میتزووت (מצוות, mitzvos) و صدقه حتی پایین‌ترین مرتبهٔ «بی‌جان» را بالا می‌برند؛ و فداکاری تا پای جان (מסירות נפש, mesirus nefesh) نفسِ حیوانی (נפש הבהמית, Nefesh HaBahamis) را تعالی می‌بخشد. حنوکا (חנוכה, Chanukah) «تخصیص و وقفِ آغازین»ی است که در آن، فداکاریِ بنی‌اسرائیل در برابر یونانیان نورِ تورات را بار دیگر به پایین کشید؛ این واقعه با ستایش (הלל, Hallel)، که الوهیت را به ظهور می‌آورد، و سپاس‌گزاریِ فروتنانه (הודאה, hodaah)، که در برابر آنچه همچنان دست‌نیافتنی می‌ماند سر فرود می‌آورد، گرامی داشته می‌شود.
- כה אמר ה׳ צבאות אם בדרכי תלך כו׳… چنین می‌فرماید ה׳ צבאות: اگر در راه‌های من گام بردارید فرشتگان و ارواحِ بالا «ایستاده‌اند» و در یک مرتبه ثابت‌اند؛ تنها نفسی که در جسم پوشیده شده، همراه با نفس حیوانی، می‌تواند «گام بردارد»، و با خدمت خود حرکت را هم به‌سوی بالا و هم به‌سوی پایین، حتی برای فرشتگان، پدید آورد. این امر نخست مستلزم «داوری» نفس حیوانی در جنگی است که در سراسر تبعید ادامه دارد و در دوران آینده به کمال خود خواهد رسید.
آن را در هفت روز بیاموزید یکشنبه تا شَبّوس
ربّه خواست که همهٔ مامارهای پارشای هفته در همان هفته و در طول هفت روز آن آموخته شوند. در اینجا پارشا به هفت بخش با طول تقریباً برابر تقسیم شده است.