Torah Ohr · Sefer Bereishis · شبات ۷ آذر
פרשת וישלח
پاراشاها וישלח
6 ماماریمِ آلتر ربه دربارهٔ پاراشا، به زبان عبریِ نسخهٔ کهوت، با امکان گشودن هر ارجاع منبع درست در همان‌جایی که آمده است. هر بخش کوتاه، همراه با ترجمه‌ای وفادارانه به فارسی و توضیحی کوتاه.
آغاز با مامار ۱ ادامهپاراشا به‌صورت PDFPDF · 1.4 MBText onlyThe Hebrew and the translation · PDF · 429 KB
پیشرفت شما در پاراشاها וישלח
مامارها 6
- וישלח יעקב מלאכים לפניו אל עשו אחיו כו׳ و یعقوب (יעקב) پیشاپیشِ خود فرستادگانی فرستاد یعقوب، که ریشه‌اش در عالمِ سامان‌یافتهٔ اصلاح (תקון, Tikkun) بود، نزد عیسو (עשו) فرستاد؛ کسی که ریشهٔ نهایی‌اش در نورهای فراگیرِ برترِ عالمِ آشوب (תהו, Tohu) است. هدفش این بود که آن نورها را به عالمِ اصلاح فرود آورد. او باور داشت که این کار ممکن است، زیرا عالمِ اصلاح کامل شده بود و برکت تنها در جایگاهی کامل قرار می‌گیرد.
- וישובו המלאכים אל יעקב לאמר באנו אל אחיך… و فرستادگان نزد یعقوب بازگشتند و گفتند: آمدیم… یعقوب (יעקב) در طلبِ نورِ فراگیرِ والایِ عالمِ توهو، جهانِ نورهای نیرومند (מקיף דתהו, makif deTohu)، بود که ریشه‌اش در عیسو (עשו) است؛ اما عیسو هنوز در حالتِ سقوط است و نمی‌تواند آن نور را به او منتقل کند؛ پس یعقوب باید خود آن را از راهِ برانگیختگی از پایین (אתערותא דלתתא, isarusa dilesata) به پایین فرود آورد؛ این بود معنای هدیه‌اش به عیسو.
- ויאמר יעקב אלהי אבי אברהם כו׳ «و یعقوب (יעקב) گفت: «ה׳ِ پدرم ابراهیم (אברהם)...»» دو اردوگاهِ یعقوب و هدیهٔ نامتعارفش به عیسو (עשו) عمدی بود: برای آن‌که نورِ فراگیر و نامحدودِ جهانِ آشوبِ نخستین (תהו, Tohu) را به پایین بکشاند، برانگیختگی از پایین (אתערותא דלתתא, isarusa dilesata) او باید خودِ תהו را بازمی‌تاباند، بی‌آن‌که تقسیم‌بندی‌ها و اندازه‌گیری‌های دقیقی را داشته باشد که به جهانِ اصلاح (תקון, Tikkun) و توراه تعلق دارند.
- ויקם בלילה הוא ויקח את שתי נשיו כו׳… و او همان شب برخاست یعقوب (יעקב)، مرتبهٔ زیبایی و هماهنگی (תפארת, Tiferes) که اضداد را به هم پیوند می‌دهد، می‌کوشید نورِ فراگیرِ جهانِ بی‌سامان (תהו, Tohu) را با نورِ درونیِ جهانِ سامان‌یافته (תקון, Tikkun) متحد سازد. در سیرِ بندگی، این به معنای اشتیاقِ صعودی (רצוא, ratzo) عشقی شعله‌ور است که همواره با بازگشتی (שוב, shov) هم‌سنگ به تورات و فرمان‌ها (מצוות, mitzvos) همراه می‌شود؛ مانند آبی که با شراب آمیخته شده باشد.
- ויקח מן הבא בידו מנחה לעשו אחיו כו׳ «و از آنچه به دستش رسید، گرفت» هدیهٔ یعقوب (יעקב) به عیسو (עשו)، پیشکشی (מנחה, minchah) بود: برانگیختگی از پایین (מיין נוקבין, mayin nukvin) که از اندازهٔ روح فراتر می‌رفت و به ریشهٔ والای عیسو در نورِ محیطِ عالمِ توهو (עולם התהו, Tohu) تقدیم می‌شد. یعقوب با پالایشِ نیکیِ موجود در عیسو، آن نورِ محیط را به درونِ خود فرود آورد؛ ازاین‌رو یعقوب، که نورِ درونیِ تیکون (תיקון, Tikkun) بود، نورِ محیط را نیز در خود جای داد.
- ויאבק איש עמו כו׳ «و مردی با او کشتی گرفت» پوسته‌ها (קליפות, kelipos) می‌کوشند از قدوسیت بگذرند و بی‌واسطه از نورِ بی‌پایان (אור אין סוף, Or Ein Sof) بهره گیرند؛ در آن مرتبه، تاریکی چون روشنایی است. یعقوب (יעקב) که ریشه در حکمتِ برین (חכמה, Chochmah) دارد، نظمی را برقرار کرد که در آن نورِ درونیِ ה׳ تنها بر خودنفی‌گری (ביטול, bittul) قرار می‌گیرد؛ ازاین‌رو در برابر سَما‌ئل (ס״מ, Samael) ایستادگی کرد و حتی «غبارِ» پست‌ترین مرتبه را تا تختِ جلال بالا برد.
آن را در هفت روز بیاموزید یکشنبه تا شَبّوس
ربّه خواست که همهٔ مامارهای پارشای هفته در همان هفته و در طول هفت روز آن آموخته شوند. در اینجا پارشا به هفت بخش با طول تقریباً برابر تقسیم شده است.